WEBSITE BY RUBEN PLANTING              

UPCOMING SHOWS

 

 

 

10:29 uur

 

Bijna een heel pak A4'tjes met daarop foto's van zee, bedekt de muur in de woonkamer. Alleen het stuk muur achter de bank is onbedekt, al kun je dat niet zien omdat er een bank voor staat. Op advies van de winkel waar hij de bank kocht, moest de bank enkele centimeters van de muur af staan zodat de kamer ruimer zou ogen. Hij heeft dat advies een dag opgevolgd, maar toen hij na een nacht slecht slapen de woonkamer binnenkwam, schrok hij van de grootsheid en schoof de bank terug tegen de muur. Er had nog meer zee bij gekund.

HOME

STUDIO/OBSERVATIONS

 

 

 

gallery/4

08/06 - 07/07 2019 Buying Time, Kunstliefde, Utrecht                           

 

 

 

NEGATIVE CHART' 2019

HIER ZIJN WIJ 

 

Zijn linkerbil bedekt het doucheputje waardoor de douchebak langzaam volloopt met water. Hij tilt daarom zo nu en dan zijn linkerbil op, zodat de douchebak niet overstroomt, waarna hij zijn bil langzaam laat zakken om de bak weer te vullen met water. Hij kijkt al een uur door het gaatje dat speciaal daarvoor in het douchegordijn lijkt te zijn gemaakt, naar de regen buiten. Dat douchegordijn, met daarop een geïllustreerde zee en wat omhoog springende dolfijnen hangt er al jaren, maar het gaatje heeft hij pas vorig jaar ontdekt. Hij steekt sindsdien zijn vinger door het gaatje en wiebelt deze dan langzaam heen en weer en zegt zacht: ‘Hallo, hier ben ik!’ Dan is het stil, want niemand zegt iets terug.

 

Door het gewiebel met zijn vinger wordt het gaatje in het gordijn steeds groter. Plots past er een tweede vinger bij en daarna zelfs een derde. Er ontstaat een gat in de zee waar een dolfijn overheen lijkt te springen. ‘Hallo, hier ben ik!’ Hij stopt er nog een vinger bij waardoor het gaatje openscheurt, zijn hele hand er doorheen schiet en de dolfijn in een groot leeg gat lijkt te verdwijnen. Hij trekt van schrik zijn hand terug en kijkt door het gat naar buiten. Hij ziet dat het inmiddels is gestopt met regenen, tilt nog een keer zijn bil op en laat het laatste beetje opgespaarde water wegstromen. Hij draait de kraan van de douche dicht en schuift het douchegordijn opzij, waardoor ook de rest van de dolfijnen lijken te verdwijnen. Wanneer hij, beneden komt, zit zijn vrouw met natte haren aan de nog gedekte tafel waar ze eerder die avond aan gedineerd hadden.

Net buiten in de regen had ze het maar een paar minuten volgehouden. Niet dat ze hem niet wou proberen te begrijpen, maar ze kreeg het koud zo in de regen zonder enige kleding aan. Het is niet het seizoen om buiten in de regen te gaan staan, ook niet als je probeert je man te begrijpen. En daarbij heeft ze het al zo vaak geprobeerd. Ze heeft één keer, via het trapgat met beide handen rond d’r mond, teruggeroepen: ‘Hier zijn wij!’ Het was niet naar hem gericht, maar naar datgene waarvan ze niets begrijpt. Misschien had ze gewoon naar boven moeten lopen en het douchegordijn weg moeten trekken, om daarna naast hem te gaan zitten. Dan hadden ze samen kunnen roepen, terwijl de zee tegen hun voorhoofden plakt.